Pubers zijn geen probleem. Ze zijn poëzie in wording.

Er komt een moment dat je naar je kind kijkt en denkt: Wie ben jij geworden?

De woorden korter. De blikken langer. De grenzen breder. En ineens is daar die storm —

niet buiten, maar in huis. In hen. In jou. 

Puberteit. De grote overgang.

Een wervelwind die regels herschrijft, deuren dichtslaat, maar ook nieuwe werelden opent.

En jij? Jij staat erbij als een vuurtoren in de mist.

Stevig. Soms moe. Altijd nodig.

 

Verwacht chaos – omarm het mysterie

Pubers zijn hersens in verbouwing. Alles schuift, groeit, botst.

Hun ‘nee’ betekent niet altijd rebellie, soms is het gewoon: “Ik heb ruimte nodig.”

Laat ze schommelen tussen kind en bijna-volwassene. Adem diep. Glimlach. Laat los wat niet van jou is.

 

 

Geef grenzen – geen gevangenis

 

Zonder kaders worden ze stuurloos. Maar een grens is geen muur. Het is een wegwijzer.

Zeg: “Dit is waar ik voor sta. Dit is wat ik van je vraag.”

En luister ook naar wat zij nodig hebben.

 

🫂 Luister – zonder oordeel

 

Ze willen niet dat je het oplost. Ze willen dat je luistert.

Laat ze uitspreken. Laat stilte bestaan.

Zeg vaker: “Ik hoor je. En ik blijf.”

 

 

---

 

🎭 Wees hun spiegel – geen schaduw

 

Ze leren niet van wat je zegt. Ze leren van wie jij bent.

Durf fouten toe te geven. Laat zien hoe je omgaat met verdriet, met conflict, met twijfel.

Zo leer je hen: mens zijn is oké.

 

🎨 Laat ze hun eigen kleuren kiezen

Misschien kiezen ze een stijl, een pad, een idee dat je niet snapt.
Maar laat ze proberen. Laat ze ontdekken.
Ze bouwen geen muur tegen jou — ze bouwen een identiteit. Dat is iets anders.

 

🛸 Oefen in loslaten – beetje bij beetje

 

Pubers nemen afscheid in etappes. En dat doet soms pijn.

Maar wie stevig geworteld is, komt altijd terug.

Vol verhalen. Vol leven.

 

 

---

 

Jij, de zachte rots

 

Op die klif van verandering, sta jij. Niet om te beheersen, maar om te begeleiden.

Niet om te vormen, maar om te dragen.

Je hoeft het niet perfect te doen. Je hoeft er alleen te zijn.

 

Want pubers zijn geen probleem.

Ze zijn stormen met sterren erin.

Poëzie in wording.

En jij mag toekijken hoe ze hun eigen verzen leren schrijven.


---

🤹‍♂️ Gebruik humor – het lijntje tussen afstand en nabijheid

Een grap op het juiste moment kan een gesprek openen waar geen preek bij kan.
Wees licht, juist als het zwaar voelt.
Want als je samen kunt lachen, ben je nog niet kwijt.

 

 

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.